фл. 1. Ҳаёт белгиларини кўрсатмоқ; тетикланмоқ, бардам бўлиб қолмоқ; тирилмоқ. Баҳор — табиат жонланадиган фасл.
Кунлар анча узайиб қолди, ҳавонинг ҳарорати кун сайин кўтарилиб, борлиқ мавжудот жонлана бошлади. — Газетадан
Эрталаб қишлоқ аҳолиси, баҳор қуёшининг дастлабки илиқ нуридан жонланган жониворлар сингари, ўрмалаб, кўчага чиқа бошлади. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз
2. Енгил тортиб, ҳаракатга, жўшга келмоқ; руҳи кўтарилмоқ, руҳланмоқ.
Кумуш сесканиб ўзига келди. Ҳушдан ажралаёзган бечоралар [қутидор, Офтоб ойим] бу ҳолдан сўнг бир оз жонлангандек бўлдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
У севгилиси қўлидан ўзига оби ҳаёт ўтгандек жонланди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
3. Гавжум, серфайз бўлмоқ.
Кундуз соат бирлардан кейин тўйхона жонланиб қолди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
Кимсасиз, ўлик кўринган дашт одамлар билан жонланиб кетди. — Мирмуҳсин, Меъмор
4. Равнақ, ривож топмоқ, юксалмоқ, олға босмоқ.
Ишлар жонланиб кетди.
Жўрахон раҳбарлигида ҳаваскорлик тўгараклари, спорт ишлари жонланди. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди
5. Қизғин тус олмоқ, қизимоқ.
Суҳбат жонланди.
6. Намоён бўлмоқ, гавдаланмоқ.
Касал чолнинг сарғайиб кетган юзи, муштдеккина гавдаси Шерзоднинг кўз ўнгида тағин жонланди. — Ў. Ҳошимов, Нур борки, соя бор.
Кўзи олдида Даша хола жонланди. — С. Кароматов, Олтин қум