фл. Ҳазар қилмоқ, ирганмоқ.
Ҳайдаров суҳбатдошига бирдан жирканиб қараб қўйди. — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат
Пошшахон шаҳарлик бойвучча аёл бўлиб, ўз қариндошларидан жирканар, берироқ юришни ёқтирарди. — Д. Нурий, Осмон устуни
«Жирканмоқ» бўйича 14 та натижа: Ўзбекчадан
фл. Ҳазар қилмоқ, ирганмоқ.
Ҳайдаров суҳбатдошига бирдан жирканиб қараб қўйди. — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат
Пошшахон шаҳарлик бойвучча аёл бўлиб, ўз қариндошларидан жирканар, берироқ юришни ёқтирарди. — Д. Нурий, Осмон устуни
сфт. 1. Одам ҳазар қиладиган, жирканадиган; кишини жиркантирадиган; ифлос.
Жирканч манзара.
Ёқимсиз, жирканч кулги Аҳмаднинг хамини бўлди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
2. кўчма Разил, қабиҳ.
Соф нарсага қўл бериш учун жирканч нарсага ҳам қўл уришга тўғри келар экан. — П. Қодиров, Уч илдиз
син.
infamy, vileness
Синонимлари: ярамаслик, разиллик, қабихлик, мурдорлик
фл. Жирканмоқ феълининг биргалик нисбати.
фл. Жирканмоқ феълининг орттирма нисбати.
ирган с.т Йирганмоқ, жирканмоқ.
жирканиш Жирканмоқ феълининг биргалик нисбати.
жиркантир Жирканмоқ феълининг орттирма нисбати.
йирган Ҳазар қилмоқ, жирканмоқ. Шу овқатдан йирганади. — Бойларнинг дарди олтин-у кумуш, мисоли итпашшадай ёпишасиз унга, йирганаман бойларнинг нафсидан, хасислигид
норозилик билдирмоқ, нафратланмоқ, жирканмоқ– испытывать отвращение–сикк (оф). Ўкüš сўзкä ялқар бу яŋлуқ эрä – Кўп сўздан кишилар безор бўлади – Человек испытывает
нафратлан Бирон-бир шахсдан, унинг қилган ишларидан ғазаб аралаш жирканмоқ, нафрат қилмоқ. Шербек йигитнинг юзсизлигидан нафратланди. С. Анорбоев, Оқсой У ерда, о
жирканмоқ