Qidiruv

sft. 1. Ishonib boʻlmaydigan; betayin.

Ishonchsiz kishi bilan ishlama, Ajablanib, bir kun tiling tishlama. — Maqol

U podshohni lashkar ichidagi ishonchsiz shaxslardan ogoh etar, ularni jallod qoʻliga topshirardi. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Umid-ishonchi yoʻq, ishonchsizlik ifodalovchi.

Doʻstining tashvishini ishonchsiz kulgi bilan yoʻqotishga tirishdi. — Oybek, Quyosh qoraymas

xuddi sahnaga birinchi bor chiqayotgan havaskor sanʼatkordek, ishonchsiz qadam bilan telefonga bordi. — F. Musajonov, Himmat

ot Ishonchsiz his-tuygʻu, ishonchsiz munosabat.

Ishonchsizlik bilan gapirmoq.

Shiroq, shohning ishonchsizlik koʻzi bilan qarayotganini fahmlab, oʻz soʻzining toʻgʻriligini isbot qilishga kirishdi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi

Mening dildan chiqarib aytgan soʻzlarim Naziradagi qoʻrquv va ishonchsizlikni tarqatib yubordi. — X. Lutfullayeva, Baxti kulgan yigit