sft. 1. Ishonib boʻlmaydigan; betayin.
Ishonchsiz kishi bilan ishlama, Ajablanib, bir kun tiling tishlama. — Maqol
U podshohni lashkar ichidagi ishonchsiz shaxslardan ogoh etar, ularni jallod qoʻliga topshirardi. — Mirmuhsin, Meʼmor
2. Umid-ishonchi yoʻq, ishonchsizlik ifodalovchi.
Doʻstining tashvishini ishonchsiz kulgi bilan yoʻqotishga tirishdi. — Oybek, Quyosh qoraymas
xuddi sahnaga birinchi bor chiqayotgan havaskor sanʼatkordek, ishonchsiz qadam bilan telefonga bordi. — F. Musajonov, Himmat