от 1. Киши ёки ҳайвон гавдасининг гипс, тош, металл, ёғоч ва шу кабилар қаттиқ материаллардан ёʻниб, ўйиб ясалган тасвири.
Навоий ҳайкали.
Чиройли гиламлар, турли ҳайкаллар, жилдли креслолар билан безатилган кабинетдан сира-сира айрилгилари ёʻқдай. — Муштум
2. Бирор шахс ёки воқеа хотирасини абадийлаштириш учун ясалган архитектура ва ҳайкалтарошлик иншооти; ёдгорлик.
Уруш қурбонларига ўрнатилган ҳайкал.
Ўзбек халқи ўзининг биринчи ва тўнғич президенти Ёʻлдош ака Охунбобоевга ҳайкал ўрнатиш маросимини ўтказмоқда. — Н. Сафаров, Оловли излар
Балки ерга ризқ-рўз уруғини қадаган биринчи деҳқон шарафига рамзий ҳайкал қўйилар. — Ўзбекистон қўриқлари
3. кўчма Умуман, шахс хотирасини абадийлаштириш учун хизмат қиладиган нарса.
Ҳ. Олимжон барҳаёт вақтида ҳам ўзи учун ҳайкал ярата олди. — Н. Сафаров, Оловли излар
4. фолк. Аёллар бўйинга осиб, кўкракка ташлаб оладиган, олтин ёки кумушдан ишланган безак буюми (зебигардоннинг қадимги тури).
Ойимлар ўтирар ҳайкалин осиб, Мушк-у анбар ҳиди ҳар ённи босиб. — Равшан
У [Зулфизар] тилла ҳайкалларини осиб оёғининг учи билан босиб, кўрганнинг дилиини кесиб, боққа равона бўлди. — Зулфизар билан Авазхон