sft. 1. Hurmatga loyiq, hurmat-eʼtibor qozongan; izzat-obroʻga ega.
Bektemir generallarni urushning butun hikmatlarini biladigan bagʻoyat hurmatli, aziz odamlar deb bilardi. — Oybek, Quyosh qoraymas
Asqar ota bu hurmatli juvon boshqa xotinlardan raftori bilan ajralib turar, degan bir oʻyda edi, biroq, Sobiraxon yor-u doʻstlari orasida shularning biri boʻlib qolganini koʻrib, ajablandi. — A. Qahhor, Xotinlar
2. Murojaatda hurmat, takallufni ifodalaydi.
U kostyumining choʻntagidan buklogʻlik qogʻoz olib, yana Yodgorga qarab qoʻydi: Hurmatli institut rahbarlari, domlalar. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Asrorqul xatni tovush chiqarib oʻqidi: — Hurmatli Asrorqul ota! Ertaga kechqurun mehmonlar bilan birlikda xizmatingizda boʻlamiz — A. Qahhor, Asror bobo