sft. 1. Sezish, his etish qobiliyatidan mahrum, sezmaydigan; hushsiz.
Nahot jumhuriyat matbuoti Kenjalar singari badxoh, johil, hissiz, kishining kamolotini koʻrolmay turganlar qoʻlida boʻlsa! — A. Qahhor, Sarob
Shoirni hech taniganmi hissiz dimogʻdor — A. Oripov, Yillar armoni
2. Hissiyot, his-tuygʻudan xoli; biror his-tuygʻu uygʻotmaydigan.
Ocherkda qahramon haqida faqat uning planni ortigʻi bilan bajarishi hissiz bayon etilgan. — F. Musajonov, Himmat
— Boʻldi yigʻlamang, —uning ovozi negadir hissiz, sovuq edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol