от 1. Кишига қаттиқ ботмайдиган, мулойим, ёқимли (товуш, муомала ва шундай муомалали киши ҳақида).
Ҳалим муомала.
Сув тепасида одамлар ўт бўлиб ёнади, бошқа вақтларда энг сокин, энг ҳалим одамлар, сув бошида жанжал чиқса, сўз ва далил ўрнига мушт билан, кетмон кўтариш билан иш кўришга тиришадилар. — Ойбек, Танланган асарлар
Бир-икки дақиқа сукутдан сўнг Саидаҳмадхон сунъий табассум, ҳалим овоз билан сўз бошлади. — Ойбек, Улуғ ёʻл
Ҳар гапидан, ҳаракатидан ғурур акс этади. Муомалада ҳалим. А. — Қаҳҳор, Сароб
Умар қишлоққа кўчиб келган кезлари юмшоқ супургидай ҳалим йигит эди. — Муштум
2. Ҳалим (эркаклар исми).