от айн. Дуогўй 4.
Болани кўрсатмаган дуохон, азайимхон, қасидахон қолмади. — Олтин олма
Кўҳна аркнинг ичкари, ташқариси дуохонлар, кўчириқчилар, ромчилар, азайимхонлар, қаландар-у мунажжимлар билан тўла. — С. Сиёев, Аваз
«ДУОХОН» бўйича 9 та натижа: Ўзбекчадан
от айн. Дуогўй 4.
Болани кўрсатмаган дуохон, азайимхон, қасидахон қолмади. — Олтин олма
Кўҳна аркнинг ичкари, ташқариси дуохонлар, кўчириқчилар, ромчилар, азайимхонлар, қаландар-у мунажжимлар билан тўла. — С. Сиёев, Аваз
от Дуо ўқиш, дам солиш билан шуғулланишлик.
Зероки дуохонликдаги шуҳратим халойиққа унча ошкора эрмасдур. А. — Қодирий, Кичик асарлар
У фол очар, дуохонлик, табиблик қиларди. — Газетадан
Менинг дуохонлик, фирибгарлик, чайқовчилик каби ҳунарлардан ҳам хабарим бор. — Муштум
иссиқ-совуқчи этн. Иссиқ-совуқ қилувчи дуохон. [Юсуфбек ҳожи] Хотинининг шикоятларини ҳамма вақт эшитар, доимо иссиқ-совуқчи домла, хўжаларникида бош оғритиб ю
парихон этн. Пари, жин каби ғайритабиий кучлар ёрдамида беморларни касалликлардан халос қилувчи; дуохон, азайимхон, фолбин. Ўғри қариса — сўфи, ғар қариса — парих
[ф.-т.<- čи] афсунчи, азайимхон, дуохон– волшебник – магикиан. Буларда баса келди äфсунčïлäр, бу ел еклиг игкä бу ол эмčилäр – Булардан кейин азайимхонлардир, улар инс
хомталаш этн. Бирор жонлиқ сўйиб, гўшт-ёғини текинга худойи сифатида тарқатиш. [Майсара:] Бир эчки билан сигиримизни дарров хомталаш қилайлик, зора тонггача ўн
исит Ўз тапти, ҳарорати билан бошқа нарсанинг, кимсанинг иссиқлигини оширмоқ, кўтармоқ, иссиқ қилмоқ; ҳарорат бермоқ. Бектемир унинг совуқ қотган жажжи қўлларини пуф
нафас Узлуксиз биологик жараён, яъни ўпкага олинадиган ва ундан чиқариладиган ҳаво; дам, тин. Сўнгги нафас. Оғир нафас олмоқ. Яна юрак ўйнаб, нафас бўғизга тиқ
Ушбу эртакда камбағал йигитнинг ўз ақл-заковати ва топқирлиги билан подшоҳнинг қизига уйланишга эришгани ҳикоя қилинади. У учта сирли чолнинг жумбоқлар