сфт. 1. Шамолсиз, шабадасиз ва нафасни қайтарадиган даражада иссиқ.
Ҳаво шу қадар иссиқ, дим эдики, эрталаб ўрилган пичан кечгача шақирлаб қуриб қолди. — С. Анорбоев, Оқсой
Жазирама иссиқдан ҳаммаёқ дим бўлиб кетган. — Н. Сафаров, Оловли излар
2. Ҳавоси етишмайдиган, ҳавоси бузилган; оғир, бўғиқ.
Ўтов дим бўлгани учун Юсуфжон анча вақтгача ухлай олмайди. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ
Ҳаммомдагидай гуп этиб, юзимга дим ҳаво урилди. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё
Дим хонада қасқонга тушгандек аъзойи баданимдан тер қуйилади. — Гулдаста
3. Ичи ҳаво билан тўлиб қолган, ичига ҳаво йиғилган.
Ошнам, тошдек оғир, пуфланган мешдек димсан. Бир кун паққа ёрилиб, ўлигингга эга бўлмасалар, шу. — А. Қодирий, Обид кетмон