sft. 1. Maʼlum bir narsaga bevosita aloqasi, bogʻliqligi boʻlmagan, daxli yoʻq, taalluqli emas.
Bu senga daxlsiz gaplar.
Qurbon oʻziga daxlsiz narsalar haqida xayol surayotganini payqab, yuragi siqildi. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik
2. Hech kim daxl qila olmaydigan, qoʻl tegiza olmaydigan, har qanday qasd yoki tajovuzdan himoya qilingan yoki qilinadigan; buzilmas.
Maddohlar — xudoning daxlsiz bandalari, ularni xonlikning har bir bekligi, har bir noibligiga joʻnatsak, zarar qilmas. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Yana qadri oshadi onamizday muqaddas, Har qarichi muborak, daxlsiz, aziz yerning. — Gʻ. Gʻulom, Sheʼrlar
3. dip. Oʻzga ellarda qonun yoʻli bilan jazolab boʻlmaydigan.
— Hazrat, bu odatga xilof. Elchilar daxlsiz-ku, — deb xirilladi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida