sft. 1. Chirigan, chirib ishdan chiqqan, yaroqsiz holga kelgan.
Chirik paxta. Chirik tish. Chirik olma.
Yigit chirik ogʻochlar tirqishidan pastga qaradi. — S. Siyoyev, Avaz
Chirik somon va goʻng hidi [Saidning] dimogʻiga urildi. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi
2. ot Narsalarning chirigan joyi.
Olmaning chirigini olib tashlamoq.
3. koʻchma Oʻlib, yoʻq boʻlib borayotgan, halokatga yuz tutgan; nosogʻlom; eski, buzuq.
Chirik nazariya.
Drama yozganda, mavzuni turmushimizning naq chirik bir joyidan olmoq va uning ila barobar adabiyot tarozisiga solib yozmoq kerakdir. — A. Qodiriy, Kichik asarlar