sft. 1. Cheki, chegarasi, oxiri, poyoni yoʻq; poyonsiz, bepoyon.
Cheksiz fazo. Cheksiz paxta dalalari. Cheksiz miqdor (mat.).
Bir ozdan keyin Kumri cheksiz dashtga ishora qildi. — Mirmuhsin, Qumri va Tamanno
2. koʻchma Cheklanmagan, juda katta; bitmas-tuganmas; benihoya; chuqur.
Cheksiz sadoqat. Cheksiz imkoniyatlar.
Buzruk eshonning Hamzaga nisbatan adovati cheksiz edi. — K. Yashin, Hamza
Men cheksiz hayrat va diqqat bilan Hilolaga tikildim. — O. Moʻminov, Xiyobondagi uch uchrashuv
[Ayaning] Dardli koʻzlarida cheksiz alam, lablarida u ne iz taʼna. — O. Yoqubov, Diyonat