ot
1.
Butundan kesib, qirqib, yirtib, sindirib olingan yoki oʻzi ajragan qism; boʻlak, boʻlakcha.
Qogʻoz parchasi. Bomba parchasi.
Bahodir kallaklangan tol orasidan suyak, sovun parchalarini olar ekan, birdan Nilufarning yelim qoʻgʻirchogʻi chiqib qoldi. — S. Ahmad, Yulduz
Keksa ishchi soʻnggi goʻsht parchasini ogʻziga soldi. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak
Deraza oynalariga yirik qor parchalari oq kapalakday urinadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2.
ad.
Asarning tugal mazmunli kichik qismi.
Romandan parcha, Koʻpgina oqshomxonlar yozuvchilarning yangi asarlaridan parchalar berib borishni, sanʼatkorlarimiz haqida koʻproq yozishimizni iltimos qilishdi. — Gazetadan
Abdulla Qahhor, to asar bitguncha, taassurotingiz buziladi, fikringizni toʻla ifodalay olmaysiz, deb hatto parcha oʻqigani ruxsat bermas edilar. — K. Qahhorova, Chorak asr hamnafas
3.
koʻchma
Boʻlak, boʻlakcha, qism.
— Oʻgʻlim, — dedi ona oʻrnidan turib, yuz-koʻzlarini boshidagi durrasining uchiga artar ekan, — farzand — qalb parchasi. — Gazetadan