ot
1.
Siydik aralash goʻng, balchiq.
Molxona shaltogʻi.
Ozgʻin, qornidagi shaltogʻi qotib yotgan eshakka qaragan edi. — Yoshlik
2.
Shunday narsa va loy kabilar bilan ifloslangan; iflos, isqirt.
Bola tangani shaltoq qoʻlida mahkam qisganicha, koʻchani changitib arava orqasidan chopadi. — Gazetadan
Mashina oʻtganda, devorlar loy, suv sachrayverib, shaltoq boʻlib ketgan. — E. Usmonov, Yolqin
3.
koʻchma
Umuman, iflos, yaramas narsa, gap-soʻz va shu kabilar
Ustma-ust yogʻilayotgan shaltoq qancha jirkanch boʻlsa ham, Gʻulomjon oʻzini bosdi — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Birovning shaltogʻiga botib, juvonmarg boʻlib ketmasam, deb qoʻrqaman. — S. Ahmad, Hukm
4.
koʻchma
Ozodalikka rioya qilmaydigan, iflos ish tutadigan; ivirsiq, isqirt.
Bir shaltoqning ishini yigirma etil eplay olmasalan — Maqol
Oʻsha chinoqboyni direktor qilib boʻlarmishmi avval oʻzini eplab olsin, yoqasining kirini koʻrganmisan? Xotini ham oʻlguday shaltoq. — Mirmuhsin, Koʻrinmas halqa