от
1.
Бўй-баст, гавда бичими; қомат, сумбат.
Қадди келишган одам. Қадди букилган чол.
Ғуломжон чиройли қаддини букиб, онаси устига энгашди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Соқолининг оқлигига қарамасдан, унинг қаддида кексалик аломати сезилмас эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Олимов қадди барваста, семизгина киши эди. — Ҳ. Назир, Сўнгги чақмоқлар
2.
Тананинг оёқлардан юқори қисми, гавда.
Костюм ҳали бўйига нисбатан ингичка бўлган қаддига кенглик қилди, кўкраги бир оз халта бўлиб, ёқаси кўчиб турибди. — П. Қодиров, Уч илдиз
Бек қаддини ёстиқ устидан кўтариб, Комилга жилмайиб қаради. — Ҳ. Ғулом, Машъал
3.
Киши ва нарсаларнинг бўйи, баландлиги.
Ўн кунлик меҳнат орқасида ҳар томони беш газли ва қадди уч ярим газли бир ҳужра ҳосил бўлади. — А. Қодирий, Обид кетмон
Энди у озди, соқоллари ўсди, юзи қорайди қадди чўзилди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Хирмонлар қаддини кўкдан оширинг — Ғ, Ғулом