фл. 1. Ўзини панага олмоқ; бекинмоқ, яширинмоқ.
У, жўралари билан атрофи яшил чакалак билан ўралган гулзор яқинида писиб ўтирганча, қушни томоша қиларди. — С. Нуров, Нарвон
Пулемёт уяси бурчакларида писиб ётганларнинг [немисларнинг] учтаси ўлиб, биттаси ярадор бўлган. — Н. Сафаров, Оловли излар
Баҳодир йигит оёғи учида турган гранаталарни олиб, чаққонлик билан душманга қарши ирғитди, ўзи эса траншеяга писди. — Н. Сафаров, Жанговар саҳифалар
2. Индамай қолмоқ, жим бўлмоқ.
Муҳсина хоним бирдан писиб қолди. Яхшибоев ичида кулди. — М. М. Дўст, Лолазор
Ошно, қишлоққа кетаман, деб ғингшимоғи мумкин, лекин унини ўчириш қийинмас — Майрани бир эслацам бас, писиб қолиши тайин. — М. М. Дўст, Лолазор