Qidiruv

ot 1. Kishining tugʻilib oʻsgan oʻlkasi, shahri yoki qishlogʻi; yurt, diyor.

Bulbul chamanni sevar, odam — vatanni. — Maqol

U [Bektemir] uzoq vatani, ota-onasi, sermehnat, sertashvish, hamma vaqt bolalarning qiy-chuvi bilan toʻlgan katta oilani eslardi. — Oybek, Quyosh qoraymas

Tugʻilgan vatanim — shu Oʻzbekiston. — Fozil Yoʻldosh oʻgʻli

2. Kishi tugʻilib oʻsgan va oʻzini uning fuqarosi hisoblagan mamlakat; ona yurt.

Ona vatan. Ulugʻ vatan.

Kishining qadri amali va unvoni bilan emas, vataniga, xalqiga qilgan xizmati bilan oʻlchanadi. — Shuhrat, Shinelli yillar

3. Turarjoy, boshpana, maskan, uy.

Yoshi yigirma beshni qoraladi. Lekin boshida na boʻyradek vatani bor, na jonida halovati. — S. Siyoyev, Avaz

Tiktepada turadigan vatani yoʻq, otasidan qolgan choldevor buzilib, yorilib ketgan. — A. Qodiriy, Obid ketmon

4. Oʻsimlik va shu kabilarning asli kelib chiqqan yerini bildiradi.

Uy limoni — rutagullilar oilasiga mansub, doim yashil subtropik oʻsimlik. Vatani — Xitoy, Yaponiya, Sharqiy Hindiston. — Uy-roʻzgʻor ensiklopediyasi

ot mat. Aylananing ikki nuqtasini tutashtiruvchi toʻgʻri chiziq kesmasi.

sft. Turarjoyga, boshpanaga ega boʻlgan; uyli-joyli.

Vatanli boʻlmoq.

sft. Vatani yoʻq, bevatan.

ot Vatani bir, bir mamlakatda tugʻilib oʻsgan kishilar (bir-biriga nisbatan).

Furqat chet ellarda yashagan yillarida vatani va vatandoshlari bilan doimo aloqada boʻldi. — Vatan adabiyoti

Oʻylaymanki, bu yoʻlda boshqa vatandoshlarimiz ham oʻz fikr-mulohazalarini oʻrtaga tashlashga shoshildilar. — Gazetadan

ot Vatandan kechib, qochib, oʻzga ellarda darbadar yuruvchi; qochqin.

Vatangado boʻlguncha, kafangado boʻl. — Maqol

Ajab hol! Hatto bir siqim tuproq ham vatangadoning koʻz yoshi oʻz bagʻriga singishini istamaydi. — S. Azimov, Oppoq tong qoʻshigʻi

Berahm zamon va shoʻr peshonam meni farzandlarimdan, el-yurtimdan judo qilib, vatangadolar koʻyiga soldi — A. Hakimov, Ilon izidan