Қидирув

озғин, ориқ; худ/о́йо́й человек озғин одам; худ/о́йые ноги ориқ оёқлар.

Бу эртакда Тўғрибойнинг саргузаштлари ва унинг ҳалоллиги туфайли эришган бахти ҳикоя қилинади. Унинг хиёнаткор дўсти Эгрибой эса ўз қилмишлари туфайли

Ушбу эртакда Аловуддин исмли бир йигит ўзини ҳўкиз деб ўйлаб, касалликка чалинади. Кўплаб табиблар уни даволай олмагач, подшоҳ Ибн Синони ёрдамга чақи

нимжон, озғин кўринишига нисбатан лақаб

озғин, бироқ чайир одам

ориқ, озғин, дармонсиз