По запросу «MONOS» — результатов: 18: с: Русский
гр. monos ва ctuchos — бир шеър сўзларидан
Bir misradan iborat sheʼr. Qadimgi davrda sheʼriy aforizm sifatida poeziyada mavjud edi. Hozirgi paytda monostix uchramaydi. Rus klassik poeziyasida ayrim shoirlar (masalan, Karamzin) monostix ijod qilishga uringanlar. Biroq bu anʼana keyinchalik davom etmay qolib ketdi., monostix
Бир маънолилик. Monosemiya
aldegidospirtlar yoki ketospirtlardan iborat. Tarkibidagi karbon atomining soniga qarab geksoza, pentoza, tetroza va triozalarga boʻlinadi. Ularga glyukoza, fruktoza, galaktoza, riboza va boshqalar kiradi., Oddiy uglevodlar, monosaxaridlar, oddiy shakarlar
tuxumhujayraning bitta erkaklik gametasi bilan otalanishi., Yakka otalanish, monospermiya
Бир ҳижодан иборат шеърий мисра. monosillabik sheʼr
Soʻzning muayyan bir mustaqil maʼno anglatishi. Soʻzlar u yoki bu hodisa, harakat va buyumni ifodalaydi, hodisalarning hayotdagi vazifalari bilan bogʻliq boʻlgan biror belgi-xususiyatlarini anglatadi. Shuning uchun yozuvchi aniq hayotiy voqea-hodisalarni soʻzlar yordamida tasvirlash orqali voqelikni badiiy aks ettirar ekan, kitobxon ham uni konkret, bevosita tasavvur qiladi. Bunday soʻzlar bir maʼnolilik mazmunidagi monosemantizm yoki monosemiya terminlari bilan ifodalanadi., monosemantik soʻz, bir maʼnoli soʻz
кристалл с непрерывной кристаллической решёткой (греч. «monos» — один, единственный).
(юнон. monos — бир, theos — худо) — бир худолилик; политеизмга қарама-қарши ўлароқ, фақат битта худони тан олувчи дин формаси.
(юнон. monos — бир, лат. oculis — кўзга оид) — монокуляр идрок; бинокуляр идрокдан фарқ қилиб, атрофдаги нарса ва ҳодисаларни бир кўз ёрдамида идрок қилиш.
(юнон. monos — бир) — психофизик монизм; психик ва физик ҳодисаларнинг бир-бирига нисбатан муносабати проблемасини ҳал қилишда дунёнинг асосини фақат бир нарса — ё матери
(юнон. monos — бир) — монологик нутқ; фикр олишув процессида фақат бир одам сўзлаб, бошқалар уни фақат идрок қилишидан иборат бўлган нутқ тури. Мас., дарс процессида ўқит
(юнон. monos — бир, tonos — кучланиш; урғу) — монотон нутқ; нутқнинг фақат бир оҳангда гапиришдан иборат бўлган салбий сифати; нутқ процессида интонация, сўз ҳамда гап ур
