«ирон.—» бўйича 51 та натижа: Русчадан
ирония, в ироническом смыслекиноя маъносида
гр. eironeia — билиб билмаганга олиш сўзидан
киноя, қочириқ, кесатиш, пичинг. Бадиий асардаги инкор этиш усулларидан бири бўлиб, бирор шахс ёки нарса устидан кесатиш, қочириқ воситасида яширин кулинади. Шунинг учун ҳам киноянинг муҳим белгиси сўз ёки гапнинг ҳамма вақт икки маъноли бўлишида, ҳақиқий маъно айтилган сўз ёки гапнинг тескари маъноси орқали англашилишида намоён бўлади. Киноя ўзининг таъсир даражасига қараб фош этувчи ёки шунчаки қочириқдан иборат бўлади. Киноя усули асосан ҳажвий, кулгили тасвирда кўп қўлланилади. Масалан, Абдулла Қаҳҳорнинг «Майиз емаган хотин» ҳикоясидаги воқеа киноя асосига қурилган бўлиб, домланинг ўз хотинининг ярамас ишларидан хабарсиз ҳолда маҳалладаги ҳалол ва покиза қизлар устидан кулиб юриши асар охиридаги «У кишининг хотинлари майиз емаганлар» кинояси орқали фош этилган. Киноя ижодкорнинг эстетик идеалини тасвирлаган воқеалар, ифодаларнинг акс ҳолати орқали намоён бўлади.
ирония, в ироническом смысле – kinoya ma’nosida
м 1. қўзи, қўзичоқ, тўқли; 2. қўзи териси, барра; барашек в бумажке уст. ирон. пора, ришват.
ж 1. латта; вытирать пыль тряпкой латта билан чангни артмоқ; 2. перен. разг. ирон. бўшанг (лапашанг) одам, латта.
м yogʻ, jir; животные жиры hayvon yogʻi; растительные жиры oʻsimlik yogʻi; не до жиру, быть бы живу погов. ирон. yogʻ qaygʻusida
уст. онага тегишли, онаники, ойиники; ◊ маменькин сынок (сыночек) шутл. ирон. онасининг эркатойи, эрка боласи; эркатой, арзанда.
сов. (испускать несов.) что книжн. chiqarmoq, taratmoq, chekmoq; испустить вопль faryod chekmoq; ◊ испустить дух уст. ирон. jon bermoq, oʻlmoq.
