Қидирув

1. Ёзувчи ижоди учун характерли бўлган ифодалаш ёʻли, ғоялар бирлиги, дунёқарашнинг умумийлиги.

2. Ифодалаш усули. Замонавий адабиёцҳуносликда услуб термини икки маънони — маълум бир ижодкорнинг ва ижодкорлар гуруҳининг ифодалаш усулини англатади. Марксча-ленинча таълимот услубни метод билан биргаликда қарашни тақозо этади. Олимлар бу масалага турлича муносабатда бўладилар. Айрим адабиёцҳунослар услубни методнинг конкрет кўриниши деб тушунтирса, айримлари ҳар иккисини ҳам бир ҳодиса деб қарайдилар. Идеализм тарафдорлари услубни адабиёт ва жамият тараққиёти, ижодкор дунёқараши билан боғлиқ бўлмаган ҳодиса деб, уни илоҳийлаштирадилар. Услубнинг дастлабки классик таърифини Гёте ва Гегел тушунтириб берган. Улар услубни субект ва обектнинг бирлиги деб баҳолаган эдилар. Марксча-ленинча адабиёцҳунослик услубни ёзувчининг дунёқараши, методи ҳисоблаб, уни жамият тарихи билан боғлиқ деб билади. Методнинг ўзгариши услубга шубҳасиз ўз таъсирини кўрсатади. Алоҳида олиб қаралган бирор асарнинг услуби ижодкорнинг бутун ижодига хос услуб тараққиётининг босқичларидан биридир. Услубнинг қандай бўлиши ёзувчи талантининг ёʻналишига ҳам боғлиқ. Услуб тарихий, жамият тараққиёти билан ўзгарувчи ҳодисадир. Масалан, ёш Горкийнинг дастлабки ижоди романтизм руҳи билан суғорилган бўлса, унинг кейинги асарлари реализмнинг ёрқин намуналаридир.

м. Атомно-эмиссионный спектрометр, предназначенный для спектрального анализа состава твердых веществ.СТИЛОМЕТР Қаттиқ моддалар таркибини спектрал анализ қилиш учун мўлжалланган атом-эмиссион спектрометр., СТИЛОМЕТР Қаттиқ моддалар таркибини спектрал анализ қилиш учун мўлжалланган атом-эмиссион спектрометр.

м. см. СТИЛОМЕТРСТИЛОСКОП Стилометрга қар., СТИЛОСКОП Стилометрга қар.

1. Муайян нутқ соҳасида тил услубидан фойдаланиш., Нутқ услуби

2. Берилган нутқ доирасида тил услуби (ёки тил услублари комбинацияси)нинг типик қўлланилиши.

Бадиий нутқнинг турли услублари ҳақидаги таълимот. Стилистика тил ҳақидаги фанга асосланади, лекин шу билан бирга, у мустақил вазифага эга бўлган фан соҳасидир. Стилистика умуман инсон нутқини ўрганади. Бироқ стилистиканинг махсус соҳаси ҳам мавжуд бўлиб, бадиий нутқни, поэтик тил хусусиятларини, бадиий асар тили ва унинг ифода воситаларини ўрганиш бевосита шу соҳанинг вазифасига киради. Бу соҳани баъзан адабиётшунослик стилистикаси деб ҳам аташади. Стилистика хулосаларисиз бадиий нутққа хос у ёки бу ҳодисанинг аҳамияти ва ролини тўғри англаб бўлмайди. Адабий-бадиий санъат услубини мукаммал эгаллаган ёзувчи, ифода услуби кўпчиликка манзур бўлган адиб стилист деб юритилади. стилистика

Хабар олдига қўйилган вазифалар билан боғлиқ равишда тил воситаларини танлаш ва ташкил қилиш хусусиятлари билан тавсифланадиган тилнинг бир тури., Тил услуби