гр. anecdotos — чоп этилмаган сўзидан
Ўткир тугалланишга эга қисқа мароқли оғзаки ҳикоя. Анекдот ҳазиломуз ёки ҳажвий бўлади ва ўз шакли жиҳатидан ҳар қандай мазмунга тез мувофиқлаша олади. Шунинг учун оғзаки ижодда унинг вариантлари кўп учрайди. Термин сифатида анекдот биринчи марта ВИ асрда Византияда қўлланилган. Кейинчалик анекдот жанри тараққий этиб кетди ва унинг ҳаётни қамраб олиш доираси кенгайди. Бадиий ёзма адабиётда анекдот баёнда, қаҳрамонлар нутқида қўлланиши мумкин. ХХ аср адабиётида Б. Брехт, Ф. Ваймофлар маҳоратли анекдотнавислар сифатида танилган. Анекдот ўз характери жиҳатидан латифа жанрига яқин туради., анекдот