Қидирув

[рɔθ] нафрат, қаҳр, ғазаб, қаҳр-ғазаб

маломатга (гапга) қолмоқ; қаҳр-г'азабга учрамоқ.

/рɒθ; УС рæθ/ н [У] (олд-фашионед) кучли қаҳр-г'азаб

қаттиқ ғазаб, қаҳр-ғазаб, аччиқ негодова́ние, возмуще́ние

ғазабланган, аччиқланган, аччиғи (жаҳли) чиққан, ғазабга тўлган; индигнатион [ˌиндиг'неиʃ(ə)н] қаттиқ ғазаб, қаҳр-ғазаб

[фə'рəуʃəс] ёвуз, йиртқич, ваҳший; г'азаби авж олган, ёвузлашган; ферокитй [-'рɒсəти] ваҳшийлик; қаҳр-заҳрини сочмоқ; қутуриш, ёвузлик