Қидирув

от 1. Тиғизлик, танглик, чекланганлик (пайт, вақт ҳақида).

Бойвачча данакдай нонни оғзига ташлаб, вақт зиқлигини билдирмоқчи бўлди. — Ойбек, Танланган асарлар

Ночор қолган Қурбонали, вақтнинг зиқлигидан, онасиникида бўлган хотинини тун-да бориб кўриб келди. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар

2. Дили хуфтонлик, маъюслик; тушкунлик.

Булутли қиш кунининг юракка зиқлик берувчи хира тонги эди. — Ойбек, Танланган асарлар

рвш. 1. (фақат кесим вазифасида) Ғоят чекланган, тиғиз; ниҳоятда оз.

— Боришим керак. Вақт жуда зиқ, — деди Ҳотам. — М. Ҳазратқулов, Журъат

Вақт зиқ, тонг ёриши яқин, тез ҳаракат қилиш керак эди. — А. Раҳмат, Эллик бир баҳодир

Умрзоқ ота иш тиқилинч, вақт зиқ эканини фаҳмлаб, ошдан гап очмай қўя қолди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. кўчма Бекордан-бекор диққат бўлаверадиган, тажанг, юраги тор.

Зиқ одам.

3. Юракни эзадиган, диққатни оширадиган.

Зиқ иш.

сфт. Ўтакетган хасис, қизғанчиқ, мумсик.

Ўзи кўп зиқна, кўп пухта одам. Бир тийинни кўрса, ўн юмалайди. — И. Қаландаров, Шохидамас, баргида

— Абдураҳмон зиқнанинг ювундихўри бўлиб юраверасизми, айланай эр? — деди Баҳри. — Ҳ. Ғулом, Машъал

от шв. Зиқновга олмоқ Сиқмоқ, қийнамоқ.

Отам билан онам, сендан кичиклар икки болали бўлди, қачон уйланасан, деб зиқновга олишади. — Н. Қобил, Унутилган соҳиллар

от Озиқ сифатида ишлатиладиган; озуқабоп.

• дастурхон ~ the table-cloth is outspread