fl. 1. Oyoq-qoʻlni uzatib, yotgan yoki oʻtirgan holda oʻzini erkin tutmoq; yaslanmoq.
Kampir divanda yastanib yotardi.
Maysaga yastanib yotgan Suvonjon Nigoraga yon tomondan kelib qoʻshilgan jilgʻaning labini koʻrsatdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Mana bugun quling oʻrgilsin bir xiyobonki, koʻlankasida yastanging keladi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Qoʻli kresloning yon suyanchigʻiga yastangan Latifjonning issiq bilagiga tegay-tegay deb turardi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon
2. Yerning maʼlum sathini qoplab, egallab yotmoq, choʻzilib yoyilib yotmoq.
Narigi tomonda esa, kun nurida qizigan oq-sariq qumlar yastanib yotardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
Bularning orqasida shakar-qamish, kanop, joʻxori va har nav sabzavotlar bilan qoplangan koʻm-koʻk dalalar yastangan. — Oybek, Nur qidirib