от 1. Бирор кимсани севган, унга кўнгил қўйган киши; ошиқ.
Шу гўзал қизнинг хуштори бўлдим, Санъатин кўриб, завқларга тўлдим. — А. Пўлат
Қамархонга хуштор бўлганларнинг сон-саноғи ёʻқ экан. — Эртаклар
2. Бирор нарса билан жуда қизиқадиган, унга меҳр қўйган; иштиёқманд, орзуманд.
Эҳтимол, булоқдан чиқаётган бу тиниқ сувнинг хуштори, кушандаси кўпдир: бу сув тоғ-у тошни тўлдириб юрган қушлар, кавак-кандикларда истиқомат қиладиган жониворлардан ортмас. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
— Идорада ўтириб қиладиган иш раёнимизда ҳам топилади, — деди [Мўмина] гапни шарт кесиб, — унақа ишга хуштор бўлганимда, бу ерга [Мирзачўлга] келиб нима қилардим. — Ҳ. Нурий, Лочин боласи — лочин