от
1.
Одатланиш туфайли бирор нарсага бўлган чанқоқлик; муштоқлик, зўр истак.
У бугун уйқудан бир қадар хумори босилгандай бўлиб турди. — С. Анорбоев, Ҳамсуҳбатлар
2.
Бирор нарсага эришувга, етишувга иштиёқи баланд, орзуманд; муштоқ.
Хат ку-тиб жонимда қолмади тоқат, Бир кўрмоққа хумор бўлди Адолат! — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Тожибой хумор бўлиб, яна нос чекди-да, отига қамчи урди. — П. Турсун, Ўқитувчи
- Хумор қилмоқ Бирор нарсага етишувга бўлган интилишни, истакни кучайтирмоқ; ўта хоҳламоқ; соғинтирмоқ (одатланган нарса ҳақида).
— Дуруст, олдинги касбинг хумор қилаётгани ёʻқми?— деб ҳазиллашдим. — Шукрулло, Сайланма
- Хумордан чиқмоқ Ўйлаб юрган бирор иш ёки ҳаракатни амалга ошириш натижасида таскин топмоқ, тинчланмоқ.
[Аҳмад] Улоқ чопиб, кўпкариларни кўриб хуморидан чиқиб, уйига қайтмоқчи бўлди. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди
- Хумори тутмоқ Одатланган нарсасини қўмсамоқ, соғинмоқ; унга етиша олмай тажанг бўлмоқ.
Қисқаси [чолнинг] носи адо бўлса, айниқса, хумори тутганда, ҳеч бир куч уни тўхтатиб қололмайди. — Н. Норқобилов, Тўқнашув
- Хуморини тарқатмоқ (ёки ёзмоқ) Ўзи қўмсаб, соғиниб юрган кимса ёки нарсага етишиб қаноатланмоқ, таскин топмоқ.
Ўйнаб, ҳасратлашиб, хуморини тарқатиб, уйига қайтади одам. — ГазетаданСизларни кўрсам, уни [набирамни] кўргандай хуморим ёзилади. — Саодат
- Хумор кўз ёки кўз(лар)и хумор 1. Сузук, чиройли кўз.
Зумраднинг хумор кўзларида қандайдир чуқур бир қайғу яширинган. — Ҳ. Зиёхонова, Менинг табригимУ [Гулнор] чиройли майин товуш билан сўзларкан, йигитнинг қўлидан чойнак-пиёла оларкан, шўх, хумор кўзлари билан йигитга қарайди. — Ойбек, Танланган асарларКўз тинди кутиб, кўзи хуморим, нима бўлди? — Ҳабибий
- Ўз гапи ўзига хумор қилмоқ Ўзининг гапи ўзига қизиқ бўлиб туюлмоқ.
Муаллим ўз гапи ўзига хумор қилиб хохолади — Ёшлик
