от айн. Хиёнатчи.
Танқид кўриб, хиёнаткорнинг димоғи куйди, Ўт тушди режасига, қўйган тузоғи куйди. С. Абдулла.
Хиёнаткорнинг дўсти бўлиб танилган Султоналининг ҳам ҳаёти таҳлика остида турадир. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
«хиёнаткор» бўйича 11 та натижа: Луғатлар
от айн. Хиёнатчи.
Танқид кўриб, хиёнаткорнинг димоғи куйди, Ўт тушди режасига, қўйган тузоғи куйди. С. Абдулла.
Хиёнаткорнинг дўсти бўлиб танилган Султоналининг ҳам ҳаёти таҳлика остида турадир. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
от Хиёнат қилишлик.
Хиёнаткорлик қилмоқ.
рвш. Хиёнатчиларга хос; хиёнаткорларча.
Хиёнаткорона ҳужум.
Булутлар орасидан ой хиёнаткорона мўралади, Ҳой уяцизлар, ҳаддиларингиздан ошманглар, дегандай илжайиб, атрофни ёритди. — Ф. Мусажонов, Ҳури
русчавероломствоинглизчаperfidy
см. хиёнаткор.
/'феıθлəс/ адж хиёнаткор, маккор, бевафо, мунофиқ - фаитҳлесснесс н [У]
1. зоол. каламуш; 2. қўрқоқ; хоин, хиёнаткор 1. зоол. крыса; 2. трус; предатель
[пə'фɪдɪəс] хиёнаткор, бевафо, о'з со'зида турмайдиган; перфидй [п3:'фɪдɪ] хиёнаткорлик, хоинлик, сотқинлик, вафосизлик
/дɪсˈлɔɪəл/ адж хиёнаткор, хиёнаткорона, бевафо, вафосизларча – дислоялтй /-ˈлɔɪəлти/ н [К] (пл дислоялтиес) хиёнаткорлик, хоинлик
1. вафосиз, бевафо, хиёнаткор, маккор, мунофиқ; 2. дин. Худога ишонмайдиган, динсиз, даҳрий, ғайридин 1. неверный, предательский, вероломный; 2. рел. неверующий; невер