Қидирув

сфт. Ўзини катта олувчи, кеккайган, гердайган; мутакаббир, димоғдор.

Такаббур одам,

Жуда такаббурсан-да, Зумрад. Отдан тушсанг ҳам, эгардан тушмайсан. — С. Сиёев, Отлиқ аёл

Ота-сининг давлати, катта оғиз, ҳовлиқма ва такаббур онасининг эркалаши қўшилиб, қизга ортиқча ғурур берган. — Ойбек, Танланган асарлар

от 1. Мағрурлик, манманлик, такаббурона ҳолат.

Такаббурлик билан гапирмоқ.

Тешабойнинг такаббурлигини кўриб, Ҳасан сўфи ҳам индамай қўя қолди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Такаббур одамларга хос хислат, хатти-ҳаракат, қилиқ.

Ўқитувчига кибр-у ҳаво ва такаббурлик асло ярашмайди, чунки ёш авлод ундан ибрат олади. — Р. Усмонов, Одобнома

Такаббурлик билан, кибрланиб.

Уни такаббурона қараш билан кузатиб турган Абдималик: — Тинчликми, оғайни? — дея ҳол сўрай бошлади. — Ш. Ғуломов, Бўз ер уйғонди

фл. кам қўлл. Ўзини кибрли тутмоқ; кибрланмоқ.

Такаббурланиш ақлли одамнинг иши эмас.