Қидирув

1. Юмшоқ, ҳўл нарсанинг ерга ёки бошқа нарсага урилишидан ҳосил бўладиган товушни билдиради.

Тўп учиб кетиб, писиллаганича дами чиқди-да, ерга шалп этиб тушди. — Ҳ. Назир, Бир туп ғўза

Молхона томининг тарновидан катта қор парчаси эриб, шалп этиб ерга тушди. — Ҳ. Нуъмон, Фасллар

2. айн. Шалоп.

Тош шалп этиб сувга тушди.

herunterhängend, herabhängend, schlaff

фл. 1. Иссиқ ёки қаттиқ совуқ таъсирида таранглигини, тириклик ҳолатини ёʻқотмоқ; сўлимоқ (ўсимлик ҳақида).

Кун иссиқ, дарахтларнинг барглари ҳам шалпайиб қолган. — Газетадан

2. кўчма Ҳолсизланиб бўшашмоқ, мажолсиз, ҳаракациз ҳолатда бўлмоқ.

Эрталабки гимнастика шалпайиш ва қотиб қолганликни ёʻқотади. — Газетадан

Турсанг-чи, бунча шалпаясан. — Ҳ. Шамс, Душман

3. кўчма Ҳафсаласи пир бўлмоқ, бўшашмоқ; хомуш бўлиб қолмоқ.

У [раис] минбардан шалпайиб тушди, боя ўтирган қаторига эмас, орқароққа, панароққа бориб ўтирди. — Муштум

4. Уддасиз, хатти-ҳаракациз бўлмоқ; шалвирамоқ.

Бечора-ей, анави бола мунча аммамнинг бузоғидан шалпайган экан. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ

Plätschern n, Rieseln n, Geriesel n

фл. 1. айн. Шалопламоқ.

2. айн. Шалвирамоқ.

от Қулоғи шалпайган; қулоғи бесўнақай катта.

Шалпангқулоқ ит.

Элмурод янги курсантлар қабул қилар экан, камгўшт, қирғийбурун, шалпангқулоқ бир жангчи келиб, унинг қаршисида тўхтади. — Шуҳрат, Шинелли йиллар