от 1. Тоза ва янги; оромбахш, салқин ва ёқимли.
Сарин баҳор. Сарин шабада.
Умида бир меъёрда шовуллаган куз ёмғирининг сарин салқинидан сал ором топгандек бўлди, бўшашиб, креслога чўкди. — А. Мухтор, Чинор
Октябрь ойида оқшомлар сарин ва мусаффо, кундузлар дўст нафасидек илиқ, оромбахш бўлади. — Т. Жалолов, Олтин қафас
Мана, кузак келди, еллари сарин, Ёшликдаги каби тиниқ, беғубор. — Ёшлик
2. Нафис ва ёқимли.
Наврўзи ажам бошқа бир сарин куйга уланди ва машшоқлар водий йигитлари севиб айтадиган Тонг отгунча ялласини бошладилар. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар