Қидирув

сфт. 1. Қувончни ифодаловчи, шодлик ва хурсандликни акс эттирган; шодлик ва хурсандлик билан тўлган, севинган, шод, қувноқ.

Қувончли табассум. Қувончли юз.

Элмурод ва унинг дўстлари қувончли, порлоқ кунларининг қандай ўта-ётганини сезмасдилар. — П. Турсун, Ўқитувчи

Бахмал қирғоқларни тўлдириб оқди Бахтиёр элимнинг қувончли саси. — Ғайратий

2. Кишига қувонч бағишлайдиган, қувонса, хурсанд бўлса, севинса арзийдиган.

Қувончли натижа. Қувончли хабар.

Шу вақт Юрев баталонининг жангчилари учун яна бир қувончли ҳодиса юз берди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Ана шундай қувончли кунларнинг бирида тўсатдан бошимга фалокат тушса бўладими! — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ

от Қувониш ҳис-туйғуси; хурсандлик.

Болтабой отанинг қувончидан Ширмонхон ҳам беҳад шод эди. — С. Зуннунова, Олов

Тўй. Бу сўз камбағалнинг уйини шодликка, қувончга тўлдиради. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ

Адабиётга яшнаб кирган ёшларни кўриб қувониб кетаман ва бу қувончимни ўша ёшнинг ўзига миннатдорчилик изҳор қилиб айтаман. — К. Қаҳҳорова, Чорак аср ҳамнафас

от шв. Кишига қувонч, шодлик бағишлайдиган, кўнглини кўтарадиган, хурсанд қиладиган энг азиз кимса, нарса.

Тоҳиржон менинг овунчоғим, отасининг қувончиғи бўлиб қолди, уни ардоқлаб ўстира бошладик. — М. Жўра, Изтироб

сфт. Қувончи ёʻқ, ғамгин, хомуш.