ot 1. Palak otib oʻsadigan, shapaloq bargli, karnaysimon yirik sariq gulli, bir yoki koʻp yillik poliz oʻsimligi va uning turli shakllarda boʻladigan yirik hosili.
Qovoq urugʻi xalq tabobati-da gijjani yoʻqotishda qadimdan qoʻllanib kelgan. — Fan va turmush
2. Shu oʻsimlikning hosili qobigʻidan yasalgan idish.
Gulnor suv qovoqni olib, buloq tomonga yugurib ketdi. — S. Ayniy, Doxunda
Koʻzi tinib, miyasi ari qamalgan qovoqdek gʻoʻngʻilladi. — S. Ahmad, Hukm
Yigit uning yoniga qovoq kosada sovuq suv qoʻydi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
- Dastmol qovoq Hosili qozonsochiq yoki mochalka oʻrnida ishlatiladigan qovoqsimon oʻsimlik.
- Oyim qovoq
- Tomosha qovoq
- Nos qovoq 1. Qovoqning noksimon mayda navi; Nosqovogʻini qoqa-qoqa, bir otimini tilining tagiga tashladi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Buva qovoq
- Qovoq kalla (yoki bosh) Miyasi yoʻq, aqlsiz, ahmoq. Shuni ham tushunmay soʻrab oʻtirasanmi, qovoq bosh. — S. Ayniy, JallodlarBilmasang, nega, urdi deb qoʻl qoʻyasan qovoq kalla! — O. Yoqubov, Larza