Қидирув

фл. 1. Қўрқув ҳис этмоқ, қўрқув ҳиссига берилмоқ.

У ҳеч нарсадан қўрқмайди. Қўрққанга қўша кўринар. — Мақол

Тешабойнинг жаҳли чиқди: — Тешганда кўзингизни тешмайди-ку! Мунча қўрқмасангиз? — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Келин қўрққанидан ҳуши кетиб қолди. — Ҳамза, Бурунги қозилар

2. Қўрқоқлик, юраксизлик қилмоқ, юраги бетламай, дов бермай қочмоқ.

Қўрққан олдин мушт кўтарар. — Мақол

3. Ҳадик олмоқ: ботина олмаслик, юраги дов бермаслик; чўчимоқ.

Ҳаёт худди йиқилиб кетишдан қўрққандек, бир қўли билан танчани ушлаб, юзини йигитдан хиёл қочириб ўтирарди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Дардини айтибди-ю, фамилиясини айтгани қўрқибди. — С. Сиёев, Отлиқ аёл

фл. Қўрқмоқ феълининг биргалик нисбати.

индивиднинг биологик ёки ижтимоий мавжудлигига таҳдид туғилган вазиятларда астеник туйғулар: хавотир, безовталик ва бошқаларнинг маъноли намоён бўлиши билан боғлиқ ҳамда ҳақиқий ёки тасаввурдаги хавф манбаига ёʻналтирилган руҳий ҳолат. У ўзини ўзи сақлаш инстинктига асосланган, ҳимоя хусусиятига эга ҳамда томир уриши ва нафас олиш частотасида, артериал босим кўрсаткичларида акс этади. Қўрқув вазифасига кўра бўлажак хавфдан огоҳлантиришга хизмат қилади, уни четлаб ўтиш ёʻлларини топишга ундайди.

qar qız

сфт. Ҳар нарсадан қўрқаверадиган, юраги ёʻқ, юраксиз.

Зилзила уни янада қўрқоқ, бўлар-бўлмасга чўчийдиган қилиб қўйган эди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

Қўрқоқ ўлмасдан бурун ўлади, ўликдан нима кутиб бўлади. — Уйғун, Ҳаёт қўшиғи

Қўрқоққа кўланка азроил, дейдилар. — А. Қаҳҳор, Тўйда аза