Qidiruv

ot 1. Quyosh tikka koʻtarilgan payt, tush payti; peshin.

Qiyomda chopiqchilar dam olgani chiqishdi. Kun qiyomdan ogʻdi.

Qiyom vaqtida bir qancha bolalar toʻy keldi, toʻy keldi, deb baqirib-chaqirib yugurishdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Kun qiyomiga kelib, peshin namozi oʻqilgandan keyin koʻshkning ich-tashi jimjit boʻlib qoldi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

2. Meʼyor, marom.

Shavla qiyomiga yetib pishgan edi. Alijon ishtaha bilan huzur qilib yedi. — H. Nuʼmon, Fasllar

Fikr bahsda qiyomiga yetadi. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi

Ketmon deganni bir qiyomda chopadi kishi — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

3. Oxirgi nuqta, tamom boʻlish payti, oxiri.

Soch oldirish qiyomiga yetay degandi, sarrojlik — egar-jabduq rastasi tomondan qiygʻos toʻpolon ovoz koʻtarilib qoldi. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola

Toʻylari gʻaribroq bosh-landi-yu, qiyomida qizib ketdi. — E. Aʼzamov, Javob

Kanal qurilishi qiyomiga yeta boshlagach, Andijonga qaytdim. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

1. ayn. Qiya.

qorongʻi tushishiga yaqinlashganlikdan, qiyo yopilib turgan darbozani kimdir ichkaridan zichlab yopdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. ayn. Qiyalik, qiya.

Togʻ oralab yurar emish, Oʻtib qir-u qiyodan. — T. Toʻla

Qiyo tepasida bir yigit turar — Keng vodiy ustida oʻychan boqishi. — Mirtemir

ot 1. Diniy eʼtiqodlarga koʻra, goʻyo bu dunyo tugagach, u dunyoda hamma tirilib, soʻroqqa toʻplanadigan kun; oxirat, mahshar.

Afandim, kim qurbonlikka qoʻy soʻysa, qiyomat kuni qil koʻprikdan oʻsha qoʻyni minib oʻtar emish, shu rostmi? — Latifalar

Agarda haqqingizni olmasangiz, men bir keksa odamni qiyomatgacha qiynagan boʻlasiz, oling, inim. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. koʻchma Qiy-chuv, toʻpolon, ur-yiqit; janjal.

Ertalab koʻcha qoʻqqisdan qiy-chuv, qiyomat boʻlib ketdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Aylanay, sizlarning qoralaringizni koʻrishi bilan: Raisga Jalil oʻlgur yetkazgan. Boʻlmasa, nega kelyapti? deb qildi qiyomatni. — S. Anorboyev, Oqsoy

Mana endi nima boʻldi. Hali eshikdan kirishim bilan kelin qiyomat koʻtaradi. — Oydin, Kelin oʻgʻil tugʻibdi

3. koʻchma s.t. Juda ajoyib, kishi qoyil qoladigan.

Qiyomat etik,

Oʻzbekiston oqsoqoli Yoʻldosh ota bilan Usmon Yusupov ham shu yerda [bosh toʻgʻonda] edilar. Koʻp uchastkalardan odam yigʻilgan, qiyomat bazm boʻldi. — Gʻ. Gʻulom, Hamidni eslab

ot Ajralmas, abadiy.

Qiyomatli doʻst. Qiyomatli qoʻshnilar.

Men sizning qiyomatli singlingiz boʻlay. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Sen ham boʻlgin qiyomatli farzandim. — Ravshan

1. óle-ólgenshe, bir ómir

2. heshqashan

ot Qiyomat kuni, roʻzi qiyomat, mahshar.

Qiyomat-qoyim boʻladi, yaqinda hammani yer yutadi. — S. Ahmad, Hukm