Қидирув

сфт. Орзу қилувчи, истовчи; интизор, муштоқ.

У сени бир кўришга орзуманд.

Нусратбек машшоқларнинг бир-икки ашуласини эшитишга орзуманд эди. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди

— Суҳбатингизга орзуманд эдик, шошманг, марҳамат қилинг! — дастурхонга ишорат қилди — Олимхон. Ойбек, Танланган асарлар

от с.т. Орзуманд.

[Тўпа хола:] Анорхон сиз билан гаплашгани орзуманда эди. — И. Раҳим, Ҳаёт булоқлари

Урушга орзумандамисиз, мана бу бойвачча укангизни олиб жўнайверинг, ёʻл очиқ — Ойбек, Танланган асарлар

от Орзумандга хос хусусият; муштоқлик.

Раим оқсоқол гапдан тўхтади, кўзларида ёнган орзумандлик бирдан ўчди. — М. М. Дўст, Галатепага қайтиш