Қидирув

от Қозоқ ва қирғизларда: бадиҳагўй шоир, куйчи; халқ шоири; бахши.

Эй сен, жавон шоир, ўспирин оқин, ўтли юрагингга қилурман ҳавас. — А. Орипов, Йиллар армони

от Боқинди бўлмоқ Бировнинг боқимида юрмоқ, бировга ортиқча ташвиш, дардисар бўлмоқ.

Мен бу ерда ортиқча бир юк бўлиб, қорига боқинди бўлиб қолдим. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

— Бобо яхши гап айтди, — дедим унга, — чиндан ҳам баъзи биз тенглар ота-онасининг боқиндиси бўлиб юришади. — А. Эшонов, Сарбон

от 1. этн. Қоқим қилиб даволашда беморнинг баданига уриб, бошидан айлантириб садақа қилинадиган ёки қоқимчи олиб кетадиган нарса, садақа.

2. х.қ. Жоним тасаддуқ, садақанг бўлай.

Ахир, биз ҳам отанг билан кўзимиз ёруғлигида сенинг орзу-ҳавасингни кўрсак деймиз-да, онанг қоқиндиқ. — Ҳ. Зиёхонова, Кўнгил

Бўйингиздан опангиз қоқиндиқ, агар шунча-лик айтмасангиз, бир бечора қиз оёғости бўларкан. — Т. Мурод, От кишнаган оқшом

— Вой, онагинанг айлангур, бўйгинангга қоқиндиқ бўлай, — деб Шарофатбиби узоқ вақт бағридан Комилани қўймади. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

Бор, дўмбоққинам, бор, қоқиндиқ, бор, ўйинингни ўйна — А. Мухтор, Чинор

фл. 1. Қоқмоқ феълининг ўзлик нисбати.

Тўр-қовоқ ичида эски туллак ҳам Қоқинди, чўқинди, сайраб бир нафас. — Ғ. Ғулом

От бутун гавдасини силкиб қоқинди-да, чуқур нафас олиб иҳради. — Н. Сафаров, Оловли излар

2. айн. Қоқилмоқ 2.

Кўкка қараган қоқи-нар. — Мақол

Отнинг тўрт оёғи бўлса-да, қоқинади. — Мақол

Содиқ мингбоши деҳқоннинг тарвузига қоқиниб кетди. — А. Мухтор, Тонг билан учрашув

3. кўчма айн. Қоқилмоқ ИИ 2.

Билимсиз киши қоронғида адашиб юрган одамга ўхшайди. Бундай одам тез қоқинади. — М. Жўра, Қуёшдан нур эмганлар

Алиқул узоқ умрида бир эмас, бир неча қоқиниб, бир неча йиқилди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

фл. Қоқинмоқ феълининг биргалик нисбати.