ot 1. Quvonch, zavq, qoyil qolish kabi his-tuygʻularni ifodalaydi.
Oh,odamlar! Eslasam, qalbimni quvonch, ruhimni shodlik quchadi. — J. Jabborov, Sevinch yoshlari
Oh, bu yoqimli hid qayerdan keldi ekan. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati
Oh, goʻzal jonon hayot, senda erur ozod kishi. — Z. Diyor
2. Sogʻinish, intizorlik kabi maʼnolarni ifodalaydi.
— Kel, bir oʻpay!— dedi Abdumannof. — Oh! Aziz ogʻaynim! — A. Qahhor, Ogʻaynilar
Baʼzi vaqtda uncha-muncha pul ham soʻrab olaman, Lekin chirt-pirt boʻlib, qoʻldan uchadi-ketadi. Oh, pul! Oybek, — Tanlangan asarlar
— Oh, aylanay, ovsinjon, — dedi bir juvon kulgidan oʻzini tiyib, — koʻzimiz dovuchchada boʻlgan zamonlar qandoq zamonlar ekan-a? — S. Zunnunova, Olov
3. Achinish, dard-alam, hasrat tuygʻusini ifodalaydi.
Qani Gulnor? Qani jononi?— Oh, u yoʻq. — Oybek, Tanlangan asarlar
Oh, falokat, padar laʼnat! Sharmanda qilding-ku oxiri! — Hamza, Tanlangan asarlar
4. Ogʻriq, dard tuygʻusini ifodalaydi.
/Zargarov darrov kresloga oʻtirib:] Oh! Voh! Sugʻur! Sugʻursang-chi! [Marasul omburni chogʻlab:] Hozir Hozir. — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar
5. ot vzf. Dod-figʻon, nola, afgʻon, zorlanish.
Oh tortmoq (urmoq, chekmoq).
Ey, telba kechmishning tilsiz guvohi, Tinglanar qalbingdan yillarning ohi. — Gʻayratiy
Tanho yotar edim boʻm-boʻsh qirgʻoqda, Tepamda yulduzlar chekar edi oh. — A. Oripov, Yillar armoni
Said Jalolxon ishongan togʻi xususidagi bu xabarni eshitib, oh tortdi. — A. Qahhor, Bashorat
Ogʻriq alamidan tinmay oh urardi. — Mirmuhsin, Temur Malik