Қидирув

от 1. Одам гўштини ейдиган; ёввойи, ваҳший.

Бир тоғнинг изасида одамсифат, одамхўр, ваҳший жондорларнинг макони бор эди. — Ёдгор.

2. кўчма Ўтакетган ёвуз, золим, қотил, жаллод.

Одамхўр золимлар, беклар, хоқонлар Олтин қадаҳларда шароб ичарди. — Уйғун

Ҳайитгул опа каби аёллар фронт орқасида одамхўр Гитлер уясини ўққа тутганлар. — Саодат

от 1. Одамхўрларга хос хусусият; одамхўр эканлик.

2. Ибтидоий тараққиёт босқичидаги одамлар ўртасида кишининг гўштини ейиш одати.