Поиск

sft. 1. Insofi yoʻq, insofsiz; vijdonsiz; adolatsiz.

Obbo noinsof-ey, Shirmonbuloqning etagidagi qoratuproq yerlarning barisini qoʻlga kirgizib oldi-ya! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

2. soʻk. Haqorat, koyish ifodalaydi.

Ertalab Xoʻjabekov kelib ketdi. Kasal boʻlsam ham, oldiga chiqdim. Omonmisan, demadi-ya, noinsof. — S. Anorboyev, Oqsoy

[Nasiba:]

Kechagina nima degan edingiz! Yana lafzingizdan qaytdingizmi? Noinsof! — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar.

ot 1. Noinsof boʻlish; adolatsizlik.

2. Noinsof kishilarga xos xatti-harakat, ish.

Noinsoflik qilmoq

Biron buyumni sifatsiz ishlab, aʼlo navga haq olish noinsoflik, vijdonsizlik, toʻgʻrirogʻi, oʻgʻrilikning boshqa bir turi-ku! — N. Safarov. Olovli izlar.

Insofsizlarcha, vijdonsizlik bilan, ochkoʻzlik bilan harakat qilish.

ot ayn. Noinsoflik 2.

Oʻgʻlim bilan ellikboshining olishib turganini koʻrib: — Hay-hay, bu qanday noinsofgarchilik! Urmang! — deb oʻrtaga tushdi Vali aka. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha