fl. 1. Yashash joyidan ketmoq, boshqa yashash joyiga oʻtmoq.
Olovni kovlasang — oʻchar, qoʻshnini kovlasang — koʻchar. — Maqol
U [Nuri] Yormat oilasining boqqa koʻchib ketganini eshitib, afsus qildi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Bu yerdan hech qachon koʻchmayman, sen ham koʻchmaysan. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
2. Umuman, oʻrni, manzili va shu kabilardan boshqasiga oʻtmoq, jilmoq, ketmoq.
Bu yil qizim beshinchi sinfga koʻchadi.
Ana, qoqdi qanotin bulbul, Kelib qoʻndi chiroyli gulga. Shoxdan-shoxga koʻchadi nuqul, Kuyi rohat berar koʻngilga. — I. Muslim.
Kuz kirib, ularning uchrashuvlari ishxonaga koʻchgan dastlabki kunlar — Yoshlik
3. koʻchma Mavzuni, harakatni, yashash yoki ishlash tarzini oʻzgartirmoq, boshqasiga oʻtmoq.
Xadicha xolaning bas, qiynama degan mazmunda koʻz qisishini koʻrib, boshqa gapga koʻchdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
4. Yopishgan, birikkan joyidan ajramoq.
Uning [masjidning] baland va siri koʻchib ketgan eski ustunlik ayvonida uch-toʻrt namozxon oʻtirishibdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Ovoz lampochkasining ostidagi qoʻrgʻoshinlar koʻchib ketibdi, yangidan yoʻpishtirdi. — T. Ashurov, Oq ot
- Yengil (yoki oson) koʻchmoq Qiyinchiliksiz hal boʻlmoq, amalga oshmoq. Nima boʻlgan-da ham, koʻnglining bir chekkasini kirlatib yotgan bu ota-ona orzusi, bir tomondan qaralganda, juda yengil koʻchgan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlarBu ish ham xamirdan qil sugʻurgandek oson koʻchdi. — M. Qazratqulov, Jurʼat
- Ogʻir (yoki qiyin) koʻchmoq Qiyinchilik bilan sodir boʻlmoq; qiyin hal boʻlmoq; ogʻir sharoitda oʻtmoq. Bu yil ish yana ancha ogʻir koʻchadiganga oʻxshaydi-a. — Sh. Gʻulomov, Yorqin ufqlarAyniqsa, qish bilan olishish juda-juda qiyin koʻchibdi. — Sh. Gʻulomov, Yorqin ufqlar