Поиск

sft. Begunoh; gunohi yoʻq.

ot 1. din. Shariat qonuniga, diniy aqidalarga xilof ish, xatti-harakat.

Domla gʻuldiragan ovoz bilan poʻpisa qildi: — Xudoning qudratiga shak keltirmang. Gunohingizni orttirasiz. Sizning hamma qilmishingiz gunoh. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Kalomi sharifda yozilishicha, yigʻi-sigʻi ollo taoloning irodasiga qarshi borish bilan barobar gunohdir. — K. Yashin, Hamza

2. Odob-axloq doirasiga sigʻmaydigan ish, nojoʻya xatti-harakat; jinoyat; ayb.

— Nima gunoh qilibdi shu goʻdak? — deb oʻyladi Normat. — I. Rahim, Chin muhabbat

Bir bechoraga tuhmat qilishsa-yu, bila turib, koʻra turib, jim oʻtirsam, gunoh boʻlmaydimi? — M.Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Otabeklar nega qomaldilar, qanday gunohlari bor ekan? A. — Qodiriy, Oʻtgan kunlar

— Shoshmang, dada, — Gulnor uning soʻzini kesib qichqirdi. — Nega Yoʻlchiga jazo berasiz, unda hech gunoh yoʻq. — Oybek, Tanlangan asarlar

ot Gunohi mavjud boʻlmaslik; begunohlik.

русскийбезвинныйанглийскийinnocent

sft. Gunohi bor.

sft. 1. din. Shariat qonuniga, din aqidalariga xilof ish qilgan shaxs, aybdor.

Munkar-Nakir bunday gunohkorni birinchi martaba koʻrishi edi, yana gurzisini ishga soldi. — A. Qahhor, Tobutdan tovush

2. Odob-axloq doirasidan tashqari, nojoʻya ish qilgan shaxs; aybdor.

Men Zokir ota bilan Roʻzimatni qoralab, oʻzimni oqlamoqchi emasman, shular qatori men ham gunohkorman. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Kishi oʻzini gunohkor his qilsa, begʻam quvnayotganlarga havasi keladi. — P. Qodirov, Uch ildiz

3. Jinoyat qilgan, jinoyatchi.

Gunohkor boʻlmoq.

Darrov haligi osilish uchun yuborilgan gunohkorlarning orqasidan ot bilan yugur! Dor ostidan boʻlsa ham qaytarib kel! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Tergovchi Ota-xoʻja akani gunohkor qiladigan xat yozib, Zumrad opaning oʻziga qoʻl qoʻydirib olmoqchi edi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina