ot 1. Aytiladigan gap, soʻz; nutq.
Bu haqda gap-soʻz boʻlishi mumkin emas [dedi Abdusalom]. — J. Sharipov, Xorazm
2. Suhbat, gurung.
Ikki oʻrtadagi gap-soʻz yoʻl uzoqligini bildirmas edi.
Gap-soʻz bir-biriga ilashmadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. Ovoza, mish-mish gap.
Qoʻqonda Hakim-boyvachcha xizmatkorining qizini olibdi, degan gap-soʻz ham boʻlmas. — Oybek, Tanlangan asarlar
Agar sizga ogʻir tushmasa, yurtdagi gap-soʻz bosilguncha, biror yil Toshkentda tursin, soʻngra Margʻilonga borsin, derdim! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Gap-soʻzga qolmoq Uyatga qolmoq. — Ha, oʻqidik [xatni], — Halima opa qizarinib kuldi. —Kim bilsin, yosh rais, gap-soʻzga qolmasin deb qoʻrquvdik-da, aylanay. — O. Yoqubov, Bir felyeton qissasi— Olgan majburiyatimni bajarib kelmasam, gap-soʻzga qolaman, — dedi Nafisa onasiga. — Gʻayratiy, Uzoqdagi yor
- Gap-soʻzda yoʻq 1. Gapga noʻnoq; nutqi noravon; Hozirgi aftini koʻrgan kishi uni \Roʻzimatni\ gap-soʻzda yoʻq, oʻzi toʻnggina bir yigit gumon qilar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari