sft. 1. Dilni maftun etadigan, oʻziga tortadigan, yoqimli, dilrabo.
Dilbar manzara. Dilbar bogʻlar.
Bu yerda tabiat saxiy va dilbar, Xohla — nur, xohlasang — taxtdir soya joy. — M. Egamberdiyeva, Gulbarg.
Yaxshiyam boqiydir dilbar sheʼriyat, Samandar misoli oʻlim bilmas jon. — A. Oripov, Yillar armoni
2. ot Goʻzal yor, maʼshuqa, mahbuba.
Qoʻllarimdan tut oʻzing, dilbar, Oydin yoʻlga yetakla meni — E. Vohidov, Muhabbat
Bahorda ochilgan bogʻning gulisan, Sen ham bir dilbarning joni-dilisan. — Malikayi ayyor
3. sft. Koʻrkamligi, odobi va nazokati bilan es-hushni oladigan, chiroyli.
Dilbar yigit.
Eng dilbar odamni soʻrdilar mendan, Mening otam dedim, otam, albatta! — T. Toʻla, Asarlar
Unaqa [Rahimaxondek] dilbar juvon endi qayoqda! — E. Rayimov, Ajab qishloq
4. Dilbar (xotin-qizlar ismi).