от 1. Тўй, катта зиёфат ва бошқа маросимларда дастурхон тайёрлаш ва келган-кетганларни кутиш учун белгиланган аёл ёки эркак киши.
Дастурхончи ва бошқа хотинлар Ёʻлчининг ёнига бемалол келсаларда, у қиз яқин келмас эди. — Ойбек,Танланган асарлар
Дастурхончи катта тарелкадаги чаросдан бир бошини олдига олиб, сиқимлаб оғзига солди. — Саодат
2. тар. Ўтмишда амир, хон ва беклар саройида сарой аҳдларига бериладиган овқатларни тайёрлатиш ва меҳмон кутиш билан шуғулланган лавозимли киши.
Гўрўғли билан Авазхон шул замон тахтга чиқиб, саркарда, тўқсоба, номдор бекларини чақиртириб дастурхончилар дастурхон ёзиб, турли таомлар тортилиб кечаси билан ҳар элга ясовулларни чоптириб ётди. — Гулшанбоғ
3. с. т. салб. Воситачи, даллол.