сфт. 1. Ортиқча ташвиш, дахмаза; бош оғриқ.
Кийимларни чамадонга бир амаллаб сиғдирди-ю, оқ кийимлар дардисар бўлди. — Л. Тожиева, Меҳрим сизга, одамлар
Тағин, бу қиз менга дардисар бўлар экан, деб хавотирланманг, ўз кучим билан имтиҳон бераман. — М. Қориев, Ойдин кечалар
2. Бош қотирадиган, машаққатли иш.
Аҳмад Ҳусайн адабиётни мақтаб кетди: — Орзуларим бор, журналист бўлишни истайман, — деди, — лекин дардисар тирикчилик тўсқин. — Ойбек, Нур қидириб
У ҳар куни бир дардисар ишни ўйлаб чиқаради. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар