сфт. 1. Ички аъзоларнинг ўзи жойлашиб турган бўшликдан шу бўшлиқ девори орқали ташқарига туртиб чиқиши ёки пастга — моякдонга тушишидан иборат касаллик; чурра.
Қорин даббаси.
2. сфт. Шундай касалликка чалинган, мубтало бўлган (одам ёки жонивор).
Дабба одам. Дабба от.
3. кўчма дағл. Судралган, юришмай қолган иш, касод бўлган мол; дангаса ва ишёқмас одам ва шу кабилар ҳақида.
Нима бало, даббамисан, ётганинг ётган. Дабба мол. Бу ҳафта бозор дабба.