«bulb» boʻyicha 23 ta natija: Lugʻatlar
oʻzbekchakolba (laboratoriyada ishlatiladigan shisha idish), shishacha, koʻpikcharuschaколба, пузырек
ot 1. Chumchuqsimonlar turkumining qorayaloqlar oilasiga mansub sayroqi qush.
Bulbul chamanni sevar, Odam — — Vatanni, Maqol
Qush yoʻq joyda qurbaqa — bulbul. Maqol.
Ey dilrabo, ishqing bilan devona boʻldim sogʻinib, Bulbul kabi tun kechalar giryona boʻldim sogʻinib. — Hamza
Hammayoq jimjit. Faqat onda-sonda bulbullar nolasi eshitiladi. — I. Rahim, Chin muhabbat
2. koʻchma Xushovoz xonanda; mohir notiq.
Zoʻrgʻa-zoʻrgʻa qayrilib, yoniga qaradi: sevimli bulbuli, sochlarini toʻzgʻitib, shirin uyquda rohat qilmoqda edi. — Choʻlpon, Kecha va kunduz
Ergash ota haqiqatan ham xalq koʻnglini xonish qiluvchi shoir, xalq dardini, tilak-orzusini kuylovchi bulbul edi. — OʻTA
3. koʻchma Oshiq, xushtor.
Gul shoxiga bulbul qoʻnsa, bir qoʻnsin, Ikki bulbul qoʻnsa, sira qoʻnmasin. — Qoʻshiqlar
Qaytayin, soʻlgandi chamanda gulim, Qoʻlimdan uchdi-ku mening bulbulim. — Nurali
Qiz qizil gul boʻlganda, yigit — bulbul, Gulni izlab bulbul bogʻda tunamasmi?! — Qoʻshiqlar
buralib-buralib (pagʻa-pagʻa boʻlib) chiqmoq
ot Bulbul kabi kuylovchi, bulbuldek xushovoz.
[Qizlar:] Bogʻda bulbullar bahor madhini kuylar tinmayin, Joʻr boʻling, vaqt oʻtmasin, bulbul-navolar, qaydasiz? — Uygʻun, Laqma
ot 1. Bulbul kabi soʻzlovchi, kuylovchi.
— Ilgari oring kelmas edi, bulbuligoʻyo eding, — dedi asta Tabibiy. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Sayrasang, sen sayra, bulbuligoʻyo. Sen sayrasang, oshiq oʻzin oʻldirur. Oq olma, qizil olma.
2. s. t. Koʻchma Haddan tashqari koʻp gapiruvchi; vaysaqi; maddoh.
Azamning bulbuligoʻyoligi suhbatdoshimga kutganidan ortiq ozuqa berdi, shekilli, u formadagi hamrohiga: — Bu laqqaga oʻxshaydi-ku! — deb, soʻl koʻzini qisib qoʻydi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar
Bir tür hamur tatlısı.SHIRINLIK TURI
