ot 1. Ajin bosgan, bujmaygan, burushiq.
Temirtosh har vaqt koʻzini yumganda yuzlari bujur otasining choʻkich urayotgani koʻrinardi. — M. Osim, Oʻtror
2. Bujmaygan, burushiq yuzli odam.
Bujur, kaftini fonus qilib, ichkariga tush-di. — N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar
— Soli bujur ham bir yarim oshar yoʻqolib ketib, Samad akamdan qanoatlanarli bir xabar keltira olmadi, — dedi — Poʻlat. Gʻayratiy, Yoshligimsiz
3. Sirti, koʻrinishi gʻadir-budur, oʻydim-chuqur.
Mirvali uxlamayotgan ekan, bujur tutga tirmalashib, tomga chiqdi. — S. Ahmad, Jimjitlik
Vafo attor oʻrnidan yengil turib, bujur, tirnalgan mahsi bilan shipillab, dahlizga chiqdi. — N. Aminov, Qahqaha